U W A G A !!!!

Dzisiaj o 20.00 w TV4 startuje nowa edycja Big Brother 5

Będziecie oglądać????

Bo ja tak !!!

Będzie nawet Gulczas z powrotem

ALE SIĘ BĘDZIE DZIAŁO !!!!!

P.S. A na pragnnienie najlepsza lemoniada:

Pokroić cytrynę w plasterki, wsypać cukier, dobrze wygnieść , dolać przegotowanej, schłodzonej wody.

Jeżeli nie ma się cytryny pod ręką, mozna wymieszać sok cytrynowy z butelki z cukrem i wlać przegotowaną wodę, dobrze wymieszać.

Można chwilkę schłodzic w lodówce.

Dla elegancji można podać w szklanym dzbanku, którego brzegi maczamy cukrem, i na okolu dzbanka dajemy 2- 3 plasterki z cytryny.

SMACZNEGO

 

 

 

Polsat 2 serwuje nam następne dzieje losów „Trędowatej”.

Już poprzedni odcinek, który wg. oryginału powinien być ostatnim ,skończył się conajmniej inaczej,

niż w oryginale, bo co prawda Stefcia umiera, ale Waldemar strzela sobie z pistoletu w głowę

i pada omalże nieżywy.

Dzielna (podkochująca się beznadziejnie i bez cienia pomyślności) w nim stale Rita wytrąca

co prawda pistolet z rąk ordynata, ale ten traci przytomnośc, a kula szczęśliwie przechodzi tuż

obok umęczonego żalem i tesknotą za Stefcią ordynackiego mózgu.

Na domiar złego, czy raczej dobrego , Stefcia nagle otwiera swoje oczęta i okazuje się, że żyć

będzie nadal.

I dalszy ciąg afery misłosno – tragicznej pewnie by i sama mistrzyni pióra, imć panna Mniszówna ,

nie przewidziała.

Teraz następuje zmiana sytuacji .

Waldemar nadal jest przekonany, że jego Stefcia była zmarła, koło jego łoża boleści stoi co

prawda oprawione w ramkę zdjęcie jego ukochanej, ale on, nieco wydobrzawszy po swojej

chorobie i po szoku z związanym z niedalekimi tragicznymi dla niego faktami spogląda jakoś

łaskawszym okiem na Ritę, która u jego boku czuwa  dzielnie, sama bijąca się z myślami,

jak ma postąpić dalej.

Otóż okazuje się, że pod namową lekarza Stefci i księdza, który był przy niej podczas jej choroby,

rodzice ukrywają przed rodzina Michorowskich fakt, że Stefcia jest jednak żywa, tylko nadal jest

poddawana rekowalescensji .Sprytna Rita odkrywa prawdę, ale zmuszona szantażem przez ojca

Stefci, który obiecuje jej za milczenie pomoc w odzyskaniu łask i matrymonialnych planów u

Waldemara oczywiście, a teraz przeżywa rozterki , czy zdradzić prawdę ordynatowi, czy milczeć.

Ech, a kiedyś niektórzy twierdzili, że moja twórczość literacka przerasta Mniszkównę.

Jak widać, nie jest to prawda, są lepsi odemnie.

Zresztą ja już dawno z literacką twórczościa zerwałam, co prawda zdarza mi się że czasami jakieś rymowane myśli do głowy

mi przychodzą……

Ale powieści miłosnych już nie piszę….

A pisało się za młodzińczych czasów, oj pisało, znajomi spod ręki wyrywali mi moją twórczość,

żeby nasycić nią swoją ciekawość. 

A niektóre powiedzienia typu „duchy duchami, ale  kolacje zjeść trzeba”, które to wypowiedziała

moja bohaterka, która z koleżankami znalazła się w dworze, w którym duchy straszyły, przeszły

już do histori….. 

Nie będę się dalej chwaliła, niech inni się męczą, a ja poczekam do przyszłej niedzieli na dalszy

ciąg losów ordynata i jego ukochanej  Stefci.

 

 

Taka słodka nazwa. Powinna oznaczać drobną , śliczną kobietę, a tu oznacza zniszczenie i tragedie.

Orkan Emma przywędrował do nas z Niemiec, z Autsrii, gdzie porobil wiele szkód, u nas niestety

też kilka osób zginęło pod jego działaniem. Straszne.

A dotychczas wydawałoby się, że wszelkie orkany są domeną zamorskich krajów.

Chcieliśmy się zamerykanizować? to mamy, nawet te negatywne ich cechy.

Pewno, że Ameryka akurat nic do tego nie ma, poprostu klimat jest teraz tak przedziwny, że nie można przewidzieć jej

zawirowań i zmienności.

Wiosna – zimą,  zima – wiosną……… 

Jasne, pogoda jest rodzaju zeńskiego, więc jak i kobieta zmienną jest…..

….. i potrafi czynić destrukcje.

Trawa też potrafi zniszczyć kamień ( patrz zdjęcie), silne korzenie rozratsają się pod ziemią i rozpychają wydawało by się

silny kamień  ( bo on jest rodzaju męskiego).

Czyli jednym słowem kobiety górą !!!!

A ja rozpocząłam miłą niedzielę od przyjemnych rozmów z Darusią i Wikusią.

Co prawda telefoniczną, ale zawsze.

Moje kochane dziewczynki, tęsknię za nimi bardzo.

Ale jak się nie ma co się lubi………

To wcale nie znaczy, że resztę dziciaków z mojej rodziny nie lubię, nic takiego nie napisałam.

Ale z Darią i Wiką jestem szczególnie związana, przecież najmłodsze ich lata dzieciństwa

były pod moim okiem. To ja je usypaiłam w łożeczku, opowiadałam im bajki na dobranoc, śpiewałam kołysanki……..

No i komu ja tu się tłumaczę , no komu????

Już czuję, co jedna rodzinna zazdrośnica o tym sobie pomyśli i co najgorsze potem mi wygarnie.

Nie szkodzi, piszę to co myślę, a zazdrośnicę też bardzo  kocham, ha ha.

Też kiedyś jej kołysnaki śpiewałam, tylko kiedy to było??????? 

No dobra, dosyć tych  moich miłosno – rodzinnych wynurzeń, wracam do rzeczywistości.

Milusiej niedzieli wszystim życzę.

P.S.A jednak to miłe uczucie, gdy rodzina rywalizuje o moje uczucia wobec nich !!!