Tam gdzieś w oddali niewielka mogiła, nad którą wierzba się  chyli,

to dom wieczysty tych, którzy jeszcze niedawno tu z nami byli.

Ci, którzy z nami po kątach domu sprawnie się uwijali,

Ci, którzy miłość i swoją  troskę na co dzień okazywali.

Dziś pozostało tylko wspomnienie wiązanką kwiatów zwieńczonych,

i rzędem kolorowych  zniczy na płycie grobu zapalonych.

To jest ten dzień na chwilę zadumy, nad tym co już było,

co już odeszło bezpowrotnie, nad tym co się skończyło.

I nad tym, co jeszcze trwa aż do chwili, gdy Pan Bóg nas powoła,

gdy zostawimy to co teraz i tych, którzy są dookoła.

I wtedy  pójdziemy drogą swoją, gdzie nasze przeznaczenie

i tam gdzie nasi są przodkowie, nasze rodzime korzenie.

Bo takie już zatacza koło dzieje naszej historii

i mądre słowa w nich zawarte : MEMENTO MORII

  autor : Ewa W. 1 listopad 2014r