Znów łzę gorzką zetrzemy dziś z lica,
znów znicze zapłoną na grobie,
I chociaż dzieli nas śmierci granica,
stoimy przecież tak blisko przy sobie.
Ta ulotność chwil naszych łapczywych,
ta melodia nadchodzącej wieczności,
jeszcze dzisiaj wciąż pośród żywych,
a już jutro ślad po nas zagości.
Smętną pieśń wiatr dziś cmentarzom zanuci,
nad mogiłą z zadumą stanie,
to już było i już nie powróci
bo to własnie jest przemijanie.

Ewa W. 1.XI.2019