No właśnie, a ja o tym jakbym zapominała i piszę co mi myśl na

mózg przyniesie, a klawiaturka na palcach zagra….

Zapominam, że różni ludzie, więcej i mniej znajomi mnie czytają

i mogą mieć potem  zabawę  z moich wpisów.

Muszę się mieć na baczności…….

Ale co mi tam, trudno, niech mówią mi, że to … ect

Jak widać,  nadal mam zabawowy jeszcze humorek, tym bardziej,

 że przez cały dzisiejszy dzień, najpierw w przychodni, a potem

 w Kalmarze opowiadałam o weselisku i oglądałam,

wspólnie ze  wszystkimi  zdjęcia z tej to też imprezy, robione

moją rączką (  i  „oczkiem” też).

Więc jak się smucić, skoro tak wiele fajnych i wesołych wspomnień pozostało????

Zabawa przednia czuję, że dopiero będzie, gdy będziemy oglądać wspólnie  nakręcone Video ze ślubu i weseliska.

Bo to zawsze fajnie podglądać,  jakie śmieszne miny wtedy

 się robiło.

A ja już jestem super mistrzynią od głupkowatych min do kamery robionych, bo im bardziej chcę być naturalna, tym właśnie na

opak wychodzę okropnie , wręcz śmiesznie……

A tu wiele osób wybiera się oglądać te filmowe wspomnienia,

 chyba ze wstydu pod stół się schowam, albo do szafy jakieś…..

Ale jednym okiem podglądać z ciekawością będe, co też ja tam

 takiego  dziwnego wyprawiałam……

A niech będzie, przecież…………….

„CIOTKA MUSI BYĆ, BEZ CIOTKI TRUDNO ŻYĆ” 

                                

A kysz, deszczu idż sobie, nie potrzebujemy Cię tutaj…..

Do tej pory to zaklęcie pomagało, zobaczymy jak będzie dzisiaj.

Całą noc siąpił deszcz, a przy tym szalało olbrzymie wietrzysko.

Znów to "coś" zamontowane na moim oknie uderzało w szybę, która nieprzyjemnym bębnieniem mnie w nocy budziła.

Wyobrażam sobie, jaka wybijszklanka musi być dzisiaj na chodnikach i jezdniach, nie ma nic gorszego niż taki zamarzający deszcz i….zaspani, jak zwykle w poniedziałek, dozorcy.

Na szczęście nie muszę wychodzić z domu o 6-tej rano, gdyż idę do przychodni dopiero na 8-mą, a do tego czasu może ktoś się zlituje i te chodniki jakoś uporządkuje????

Miałam dzisiaj szlachetne plany odebrać wreszcie swoje nowe  dokumenty, ale w takiej sytuacji pogodowej muszę jednak z mych planów zrezygnować.

Poczekam na dogodniejsze warunki atmosferyczne 🙂

Po każdym weekendzie trudno zebrać się do nowych obowiązków, a ten weekend był przecież szczególny, zabawowo – rozrywkowy, tym trudniej będzie mi wrócić do tej szarej i zapłakanej rzeczywistości.

Ale trudno, jest jak jest i na następny weekend troszkę trzeba poczekać

i……zapracować.

Więc co prawda niechętnie, ale porzucam wszystkie swoje marzenia i fantasmagorie i zabieram się za kolejny etap życia.

A dla polepszenia sobie humoru wstawiam zdjęcie weselnych różyczek,

będą mi przypominały tamte radosne chwile…..

No i obowiązkowo, jak co tydzień, życzę miłych wszystkich 5-ciu  dni pracy, które są przed nami i nie załamujmy się już w poniedziałek, wiosna wkrótce nadejdzie 🙂