dzień dobry w czwartek

Dzisiaj pewne załamanie pogody. Już wczoraj było to czuć, bo gdy popołudniu siedziałam sobie w Parku już słoneczko mniej grzało, było takie troszkę przymglone.
Ale jednak sporo ludzi wczoraj po parku maszerowało, piesków zresztą też, oczywiście Loli nie było i pewnie już nie będzie – nie wiem czemu. ale taka jest rzeczywistość.
Oczywiście pani Danusia i pani Lucynka też na ławeczce sobie plotkowały, a z nimi jeszcze jedna starsza Pani, którą od kilku dni codziennie syn do Parku przyprowadza, pozostawia na jakiś czas w tym babskim towarzystwie, a potem po nią przychodzi. Ładnie to z jego strony, przynajmniej starsza pani ma zapewnione w pewnym sensie życie towarzyskie na świeżym powietrzu i nie jest skazana na nie siedzenie w czterech ścianach. Smutne bywa życie takich starszych osób, którzy nie mogą sobie pozwolić na samotne spacery i dobrze, gdy mają koło siebie kogoś, kto och rozumie o pozwala na pewien komfort, chociażby w postaci krótkiego spaceru. Wyraźnie było widać uśmiech na buzi tej pani i radość z przebywania w Parku w towarzystwie sobie podobnych wiekiem osób – cały czas wesoło sobie rozmawiały, śmiały się jakby znów miały po 18 lat.
Samotność jest najgorszą chorobą dla osób wcześniej urodzonych, jak to kiedyś pięknie nazwała starsze osoby Daria. One też jeszcze chcą uczestniczyć w normalnym życiu, a tak mało mają ku temu okazji…
Na szczęście na razie mnie ten problem nie dotyczy, mam pracę, gdzie moje życie nabiera sensu, bo czuje się wtedy potrzebna, mam Przyjaciół, mam Kazia do wspólnej ławeczki w Parku i do wspólnej herbatki w domu w razie niepogody, no i mam Was wszystkich, do których mogę zaglądać i tu na blogu jak i na Facebooku. No i mam ten wspaniały Park w pobliżu, który mam nadzieję jeszcze przez resztkę wrześniowych i potem październikowych dni będzie mi gościnnością swoją służył.
Na razie słonko świeci, może uda się chociaż kilka minut po pracy w Parku spędzić, może deszcz mnie z niego nie przegoni….
Życzę pogody ducha na dzisiejszy dzionek i słonka, bo ono jednak do życia nam jest potrzebne.