krakowskim targiem

 

 

Wiadomo, trzynastego zawsze jakiś pech człowieka dopaść musi.
Moim pechem był wczoraj ten nieszczęsny E – papieros, po prostu się zepsuł, nie palił!!!!!
Spokojnie, udało mi się go naprawić, ale co się wydenerwowałam przy tym, to moje.
Okazuje się, że po prostu tak się dokładnie rozładował, że bardzo dużo czasu potrzebował, by znów zacząć działać.
Ale ja oczywiście zaraz popadłam w ciemny dym i już przesądziłam, no tak, ledwo dwa dni miałam papierosa i już go popsułam.
Pewnie, że to nie była jedna tylko przyczyna złego działania, bo chyba mi się pokręciło miejsce wlewu liquidu, musiałam papieros  potem rozkręcać i suszyć.
Na całe szczęście istnieje coś takiego, jak internet, ta, znalazłam odpowiedź na moje papierosowe bolączki, okazuje die typowe dla nowych użytkowników.
Co prawda kiedyś używałam już takiego papierosa, ale po pierwsze to już było dawno temu, a poza tym, teraz te papierosy są jednak całkiem inne,
No dobra, przyznaję, wypaliłam wczoraj jednego, ale tylko jednego normalnego papierosa, po tym gdy się zdenerwowałam tą moją papierosową przypadłością, musiałam upust swoim nerwom gdzieś dać.
Ale nie dość, że ten normalny papieros wcale mi nie zasmakował, przynajmniej nie tak, jak kiedyś, to jeszcze potem miałam cholerne wyrzuty sumienia pod tytułem: po co ja po tego papierosa sięgnęłam?
No i zastanawiałam się też nad tym, co zrobię, gdy mi się tego  papierosa nie uda naprawić, chyba  będę do poniedziałku paliła normalne papierosy, a w poniedziałek pójdę do tego punktu, w którym kupowałam E-papierosa i poproszę o pomoc?
Zawsze była taka możliwość, tylko……. nie po to przecież kupowałam papierosa E, żeby znów zacząć palić te normalne i mieć potem wyrzuty sumienia.
No, ale na szczęście problem sam się rozwiązał, teraz już wiem, jak on działa, jak ładować, to znaczy jak nie rozładować go do końca. Mam jeszcze trochę kłopotów z wlewem tego płynu, bo butelka jest bardzo nieporęczna, to znaczy twarda, trudno ją tak nacisnąć, by napełnić cały zbiorniczek, przynajmniej dla  mnie trudne, bo przecież mam tak bardzo mało siły w moich rękach, nie potrafię porządnie butelki ścisnąć.
Kiedyś radziłam sobie przy pomocy strzykawki, kto wie, czy nie powrócę do tamtej metody.
A tak po prawdzie, to ten E papieros wcale nie jest smaczny, zostawia taki posmak chemii w buzi, więc może i jego uda mi się rzucić? kto wie ??
Własnie wczoraj Ksawer powiedział mi, że E- papieros jest po to, by pomału od palenia się odzwyczajać.
Bardzo bym chciała, żeby mi się i to udało.
Ale jak na razie będę przy tym elektronie tak długo trwała, aż poczuję, że jestem gotowa na pozbycie się tego okropnego i zgubnego  nałogu palacza.
Tym bardziej, że papierosy już bardzo podrożały, a ich cena ma jeszcze bardzo wydatnie podskoczyć do góry.
Co prawda potem znów się zaczęły dziwne rzeczy z moim papierosem wyrabiać, więc znowu  się zdenerwowałam (na niego oczywiście), podłączyłam do ładowarki i…poszłam spokojnie spać.
Raz tylko w nocy, gdy poszłam do toalety, przy okazji sprawdziłam, czy papieros działa, na szczęście znów się naładował, tylko nie wiem, dlaczego tak krótko trzyma tę swoja  energię????

Dzisiaj przynajmniej porządnie się wyspałam. Mogłam sobie na to pozwolić, bo w następny weekend będę bardzo zapracowana.
Jak już wiecie, w sobotę idę o godzinie 8 na zbiórkę przedwyborczą, już w moim Komitecie Wyborczym, a w niedzielę…. oj chyba będę musiała gdzieś około 4 rano wstać, żeby się na czas wygrzebać, będę w Lokalu Wyborczym już obecna, o zgrozo, o 6 rano, a to przecież środek nocy jest!!!!
A po nocy niestety zawsze jestem nieco zdrętwiała i potrzebuje co najmniej godziny na to, by moje mięśnie rąk, nóg, kręgosłupa zaczęły porządnie pracować. Straszne jest to poranne wstawanie, dla osób starszych szczególnie, najpierw trzeba usiąść na  brzegu łóżka, pomachać nóżkami i rączkami i dopiero pomalutku można wstawać.
No może nie każda starsza osoba tak ma, ale przy wszystkich moich niestety zwyrodnieniach poranek zawsze jest dla mnie problemem, szczególnie jesienną i zimową porą roku.
No i rano będę musiała kawusi się napić ( bez niej nie mam co nawet za zewnątrz się wybierać – chyba w drodze zasnęłabym ), oczywiście oczka podmalować, żeby jakoś przed ludźmi do człowieka podobnym być, oj niełatwo będzie, nie łatwo………..
Najgorsze, że trochę mnie przeziębienie męczy. Co prawda mam katarek jeszcze niewielki, na razie jestem tylko  „pociągająca nosem”,  ale już podejrzanie zaczyna mnie drapać w gardle, mam nadzieję, że to nie objaw grypy, tylko podrażnienie po tym elektronie.
Przecież nie mogę zawieść Koleżanki i Kolegów z mojego Komitetu i nie mogę tak po prostu sobie nie przyjść.
Podjęłam zobowiązanie i teraz muszę z niego się wywiązać!!!!

A zresztą kto nam powiedział, że życie ma po różach płynąć?
Ba, nawet każda róża ma swoje kolce, więc……. na różne różności  i przeciwności człowiek musi być nastawiony.

Ale na razie wstała piękna i słoneczna niedziela trzeba będzie na chwilkę mój Park odwiedzić, jakieś ładne zdjęcia porobić, sprawdzić, czy kaczuszki pływają…….

A tak między nami mówiąc zastanawiam się, czemu w moim parku nie ma wiewiórek?? To już moja trzecia jesień w parku (no właściwie to rok temu jesienią park był nieczynny) i jeszcze tego ślicznego stworzonka w nim nie widziałam.

Życzę przyjemnej, słonecznej niedzieli i pięknych jesiennych spacerków.
Dzisiaj już jest 14 dzień miesiąca, więc pech poszedł już sobie spać. 

Kapiące złoto, płynące z drzewa wprost poraża, zwłaszcza, gdy jeszcze słonko otula go swoim blaskiem.Tak własnie było wczoraj, żal by było nie przysiąść na chwilkę na ławeczce.
Napawałam się wprost tym jesiennym ciepłem, radując się, że nie pada deszcz, że świeci słonko, że dzieci na placu zabaw szaleją.
Ale jednak jesień nie powoduje wielkiej rujnacji tego parku. Widać, że obsługa bardzo o niego dba. 
A wczoraj ze zdziwieniem zobaczyłam, że zmienił się wystrój czerwonego klombiku na okrągłym  parkowym skwerku tuż koło mojego domu.
Teraz posadzone są tam piękne, kolorowe bratki i klomb naprawdę ślicznie nadal wygląda, zresztą oceńcie sami:

 

Umieściłam oczywiście zaraz zdjęcie tego nowego klombu na Facebooku, wiedząc, że zadziwię tym zdjęciem Maję, z którą kiedyś przy jeszcze czerwonym klombiku zrobiłyśmy sobie razem zdjęcie – wtedy spotkałyśmy się z Mają po raz pierwszy w realu, dotąd znałyśmy się tylko z Facebooka.
Prawda, że nadal jest tam pięknie i kolorowo???

Maja, do tego imienia mam specjalny sentyment, kiedyś moja koleżanka z młodzieńczych lat nosiła to imię. Poznałyśmy się na Koletkach, czyli w tej naszej pomaturalnej „uczelni” Techników Elektro-radiologii.
Co prawda budynek ten jeszcze tam istnieje  – był to stary, poklasztorny  budynek, odebrany księżom w czasach „słusznych” i przerobiony na szkołę.
Takie wtedy czasy były, odbierano księżom ich dobra i przerabiano na szkoły, szpitale (Szpital Kolejowy, w którym kiedyś pracowałam też był budynkiem poklasztornym), teraz znów czasy się zmieniły i księża odzyskują to co kiedyś mieli, a czasami nawet zyskują o wiele więcej, ale to  jest już całkiem inna historia.
Ale wracając do wspomnień.
Przyznam, że trochę się zdziwiłam, gdy zobaczyłam wtedy  w naszej sali Majkę po raz pierwszy, albowiem wcześniej pracowała ona jako sekretarka tej szkoły, ktoś namówił ją, żeby zdawała egzamin, rzeczywiście się na te nasze studium dostała.
Bardzo szybko okazało się, że Majka mieszka bardzo blisko mnie, więc zaczęłyśmy razem wracać z uczelni do domu, to były piękne spacery bulwarami Wisły, a potem zaczęłyśmy się odwiedzać w domu, razem uczyć do egzaminów  i tak jakoś zaprzyjaźniłyśmy się, zaczęłyśmy bywać w tym samym naszym koleżeńskim kręgu. 
To na którejś u mnie urządzanej  imprezce  Majka poznała swojego przyszłego męża Mundka.
To własnie dzięki Majce zaczęłam pracować w Szpitalu Kolejowym, ona mnie do tego namówiła. Pracowałyśmy tam wspólnie długie lata, ona odeszła na emeryturę 2 lata przede mną, zresztą później Szpital Kolejowy przestał już  istnieć..
Potem Majka przeprowadziła się na obrzeże Krakowa i  chociaż nasze kontakty w związku z tym stały się nieco luźniejsze, jednak nadal ją na Kurdwanowie odwiedzałam.
A potem niespodziewanie przyszła ta  straszna  choroba, białaczka i w listopadzie 2010 roku Majka odeszła….
I wtedy zrozumiałam, że  nawet wspomnienia z moich  młodzieńczych lat uciekają…….
A gdy niecały rok temu odszedł jeszcze Janusz, z którym razem tworzyliśmy te wspaniałą młodzieńczą paczkę: Majka, Janusz, Mundek, jego siostra Ala, i ja,  trzeba było zapakować wszystkie wspaniałe wspomnienia i mocno je gdzieś w zakamarkach swojej pamięci zakamuflować i czekać, że  może własnie w takiej chwili, jak dzisiaj, znów chociaż na moment one powrócą. znów odżyją????? 
Dwie Maje i dwie historie. Ale na pewno to co je obie łączy to  dobro, serdeczność, wielkie serce i ta chęć pomocy tym, którym jest ona potrzebna.
Teraz przed tą obecną  Mają bardzo ważne zadanie, bowiem startuje jako radna do Małopolskiego Sejmiku Wojewódzkiego. Czytałam jej program, w którym bardzo klarownie i przejrzyście opisuje, w jaki sposób ona tę pomoc widzi i w jaki sposób chciałaby swój program wprowadzić w życie.
Trzymam za nią kciuki, bo ona startuje do tych wyborów nie dla poklasku, nie dla pieniędzy, czy dla zaspokojenia swojego EGO, ona po prostu chce coś dla ludzi robić, chce pomóc osobom najbardziej potrzebującym, czyli osobom niepełnosprawnym i osobom starszym.

Dlatego uważam, że musi się to jej udać, bo to będzie właściwa osoba na właściwym miejscu.
Bo nie jak nie Maja, to kto??????

Mówią –  dobro powraca, a ja teraz mogę powiedzieć……. Maja powraca………Może jedna Maja, ta w niebie (a wiem, że tam na pewno jest) pomoże teraz tutaj tej ziemskiej Mai w spełnieniu jej zadania???

Wczoraj oglądałam debatę wyborczą kandydatów z  Warszawy. Jednym z z poruszanych tematów był smog, tak przecież wszechobecny również i w Krakowie. Padł w związku z tym  fantastyczny pomysł podłączania wszystkich domów  do miejskiego ciepłownictwa, bardzo mi się ten pomysł spodobał, szkoda, że tyczył na razie tylko Stolicy.
Nie wiem, czy krakowscy kandydaci na prezydenta, czy nawet na radnych  również podniesie podobny pomysł, byłabym bardzo zadowolona, bo może wtedy i moja kamienicę udałoby się podłączyć do takiego ogrzewania. Ha, ile bym wtedy na elektryce zaoszczędziła….Ale pewnie to tylko marzenie ściętej głowy……
Ale przecież byłaby to wielka oszczędność dla ludzi którzy przecież płaca całkiem niemałe podatki w Krakowie i coś za to powinni otrzymać.
Co prawda już wprowadzili obniżki za opłaty MPK w Krakowie dla osób tam zameldowanych, więc płacących podatki. Nie są to może wielkie sumy, ale pewnie że jakaś oszczędność już jest zaznaczona.
Zdaję sobie sprawę, że zarówno Tauron, jak i inne energetyczne zakłady przedstawiają interesy państwa, są to Spółki Skarbu Państwa, ale państwo nie może przecież bogacić się na biedzie mieszkańców.Więc jeżeli rzeczywiście prezydentom miasta zależy, jak głoszą , na polepszeniu życia Polaków, powinni zastanowić się, w jaki sposób ograniczyć pazerne wręcz zakusy takiego na przykład Tauronu.
Przypominam: mieszkam sama w mieszkaniu około 40 m, a ogrzewanie kosztuje mnie, jedną tylko osobę 450 zł miesięcznie – ZGROZA!!!!!
Na pewno za opłaty ogrzewaniem miejskim byłoby o wiele taniej. Zresztą podobna sprawa jest przy ogrzewaniu gazem z PGNiG 
Ale wiadomo, takie debaty są tylko, żeby opowiadać  ludziom bajki, które potem znikną w przestrzeni.

Ta sobota, ba, ten weekend też podobno ma być ciepły i słoneczny.
I oby tak było, czego Wszystkim serdecznie życzę.

P.S. A wczoraj nie wypaliłam ani jednego normalnego papierosa, paliłam tylko mojego elektrona
A pokusa pewna była…….
Ale już zaoszczędziłam prawie 34 zł za dwa dni  niepalenia, a wczoraj zaoszczędziłam następne 50 zł na tym, że  nie kupiłam  sobie na weekend  następnych 3 paczek papierosów. Zawsze coś.

Byle do przodu……. 

Tylko co ja teraz z tym nadmiarem pieniędzy robić będę???? – aha, zapłacę sobie przecież ogrzewanie!!!!!  

Nie będzie dzisiaj żadnego mojego politycznego zdania.
Zamiast tego polecam bardzo ciekawy artykuł Jakuba Bierzyńskiego ,   zawarty na stronach  W.P.
Dla zainteresowanych podaję link  –   naprawdę warto poczytać, bo może to jednak koniec wielkiej partii PIS i koniec Jarusia??

http://bierzynski.pl/publikacje/prezes-postawil-na-zlego-konia-teraz-nie-potrafi-przyznac-ze-przegral-wirtualna-polska/

A jak nie o polityce, to trzeba napisać cos z życia wzięte.

No to informuję: KUPIŁAM se ELEKTRONA.

Specjalnie napisałam se, a nie sobie, bo to tak wyraźnie i charakterystyczne  krakowskie powiedzenie – „se” Na przykład u nas w Krakowie (jak to dumnie brzmi, prawda?) mówi się: idże se, zrób że se, ………  ot taka krakowska gwara.
Jeszcze jedno takie charakterystyczne  powiedzenie : idże, idże,  kto chce przeczytać o ciekawostkach krakowskiej mowy, polecam Gazetę Krakowską, a w niej jest zawsze taki specjalny artykuł dotyczący krakowskich powiedzonek – ciekawie i zarazem dowcipnie podane słowa, czasami nawet sama z niektórymi miałam kłopoty, chociaż przecież z dziada, pradziada jestem rodowitą Krakowianką.

No dobra, wracam do tego nieszczęsnego elektrona.
Kiedyś, gdy mieszkałam jeszcze na Smoleńsk, św Mikołaj przyniósł mi właśnie taki elektroniczny papieros, żebym za bardzo nie zasmradzała mieszkania, w którym z innymi współmieszkańcami dzieliłam i….wtedy mnie to nawet zainteresowało. Paliłam tego elektrona około 2 lata, nie patrząc nawet na normalne papierosy, nie miałam zresztą takiej potrzeby.
Potem, przyznaję, że z głupoty, sięgnęłam po tego jednego, jedynego (tylko) normalnego papierosa i….
Okazało się, że elektrony mi już nie smakują. Fakt, były raczej liche, bardzo często ten liquit wyciekał z niego do mojej gębusi i miałam bardzo niemiły jego smak przez cały dzionek.
Teraz wiem, źle zrobiłam, trzeba było po prostu…przestać cokolwiek palić, ale cóż, przyznaję, głupia byłam.
Jednak teraz kłopoty finansowe (kto ich nie ma?), a szczególnie wizja opłacania tego bardzo drogiego ogrzewania zmusiła mnie do ponownego rozpatrzenia mojego dylematu: palić papierosy, czy cierpieć z chłodu?
Wybrałam jednak tę lepszą alternatywę:  bez papierosa da się jakoś żyć (ale co to jest za życie????), a jednak ciepełko w domu jest bardzo ważne.
No tak, paliłam około 1 paczkę Vogue dziennie, czyli 16.80 wydawałam codziennie na dym, który unosił się w domu, już nie mówiąc o smole, która osiadała w moich oskrzelach i w płucach, czyli miesięcznie wydawałam na papierosy około 500 zł.
Prosty rachunek: papierosy 500 zł, ogrzewanie 450 zł, czyli jeszcze 50 zł zostaje mi w kieszeni.
Wniosek jest chyba prosty i słuszny : trzeba to zmienić 
Tylko czy i ile tym razem wytrzymam?
No właśnie, chyba dwa dni temu napisałam :  duch ochoczy, a ciało mdłe……….
Jednakowoż pomyślałam, że jeżeli nie spróbuję, nic samo się nie zmieni, to jest moja decyzja i ja ja podded muszę.
No to poszłam wczoraj do sklepiku z takimi różnymi  elektronicznymi akcesoriami.
Co prawda nie musiałam zadawać sobie aż tak wiele trudu, bo taki kiosk z między innymi papierosami elektronicznymi, jest na mojej drodze do pracy, a dokładnie przy przystanku, na którym wsiadam do autobusu jadącego do pracy.
Już parę razy przymierzałam się, aby tam zaglądnąć, ale ponieważ wczoraj wyszłam stosunkowo wcześniej niż zazwyczaj, podjęłam taką decyzję : dzisiaj, albo nigdy.
Przyznam, że trochę mnie zdziwiły całkiem nowe modele tych elektronów. Dawniej były mniejsze, miały kolor typowego papierosa: biała góra i żółty filtr i miały całkiem inne ładowarki. Tylko ten smak pozostał taki sam……
Teraz podobne tamte papierosy zostały już dawno z handlu wycofane ( no fakt, minęło przecież sporo czasu, gdy przestałam je palić), teraz wprowadzane są całkiem inne modele, nie wiele zresztą papierosa przypominające. I to jest ich wielki minus. Człowiek ma zakorzeniony w mózgu wygląd typowego papierosa i gdy bierze takie dziwactwo do buzi przestaje czuć przyjemność używania takiego papierosa.
Ale trudno, coś, za coś.
Plusem tego papierosa jest to, że ma teraz już elektroniczną ładowarkę, to znaczy mogę ją podłączyć do komputera i ładować podobnie jak na przykład telefon komórkowy.
Niestety posmak chemiczny w buzi po nim pozostaje, a to jest następny minus używania tego gadżetu.
Na całe szczęście nie wycieka z niego już ten płyn i nie osiada na moim język – mały plusik.
Czyli reasumując :  używanie elektronu ma swoje plusy i minusy. Jednak nie można zapominać, że nadal człowiek truje sie nikotyną, która zawarta jest w tym liquidzie,  chociaż za to nie wydzielają się te osady spalanej nikotyny w płucach.
No i dla mnie wielki minus to to:, że ten papieros….po prostu mi nie smakuje!!!
To jest bardzo ważne, bo to może skończyć się dla mnie dwojako, albo powrócę (co nie daj Panie Boże) do normalnych papierosów, albo po prostu rzucę je całkowicie, a to by było najlepsze z najlepszych rozwiązań.
Na razie jakoś się trzymam. Co prawda wczoraj wieczorem troszkę się czymś tam zdenerwowałam i sięgnęłam (a jednak) po normalnego papierosa (ale tylko jednego, jedynego), ale przed snem kilka razy zaciągnęłam się już elektronem, zresztą podobnie  było i dzisiaj rano, zwyczajny papieros pozostaje na wszelki wypadek w schowku.
Tylko……zawsze lubię sobie rano wypić kawusię i zapalić przy tym papieroska, a jednak kawa przy elektronie wyraźnie mniej smakuje 
A tak po prawdzie, wcale elektrom mi nie smakuje, ale jednak po zaciągnięciu się nim jakoś  nie ciągnie mnie do normalnego papierosa, czyli jak na razie mi on wystarcza. Jak na razie……..
Muszę się jakoś trzymać, bo albo będę Caringtonem  bez papierosa, albo palącym papierosy dziadem.

Decyzja należy do Ciebie Ewusiu 🙂

A co jeszcze: Oczywiście słowo o pogodzie.

Rozpieszcza nas ta jesień, nie da się ukryć, ale lepiej jej nie za bardzo chwalić, bo jeszcze się ją zaziaje……
Wczoraj ranek był chłodny, za to popołudnie było iście letnie, nawet z temperaturą 24 stopni i dzisiaj zapowiada się podobny dzień.
Co tam dzisiaj, właściwie cały weekend taki ma być i bardzo dobrze !!!!!
NIECH TAK SIĘ STANIE!!!!!
Na razie u mnie w domku  ogrzewanie elektryczne  wciąż jest wyłączone , ale rano troszkę marznę…..
Lekki katarek i kichanie od czasu do czasu staje się moim towarzyszem dnia.

No to zwalniam Was już dzisiaj z mojej lektury, idźcie połapać trochę ciepełka.
Wspaniałego piątku i wspaniałego całego weekendu

 

 

 

………… cudnie było !!!!

Słonecznie, cieplutko i bardzo kolorowo.

Umówiłam się wczoraj w Parku z Mają, która brała udział w otwarciu wystawy Przedszkola, w którym kiedyś pracowała.Oczywiście na całej uroczystości nie byłam, po prostu źle się z Mają umówiłam i nie wiedziałam, gdzie ją w tym parku szukać, pomimo, że byłam tam o umówionej godzinie.
Czekając na wiadomość od Mai zdążyłam w tak zwanym międzyczasie zrobić malutkie zakupy (ostatnio coś bardzo rozsmakowałam się w twarogu) w malutkim sklepiku koło parku, kupiłam tez swój ulubiony ciemny chlebuś bawarski. Dawno go już nie jadłam, a można go kupić tylko w piekarniach Awitexu, polecam, jest naprawdę bardzo pyszny.
Kiedyś, gdy jeszcze mieszkałam na Smoleńsk, taki chlebek kupowała mi idąc do pracy Renatka, (prawdę powiedziawszy, to ona właśnie ten chleb odkryła), stąd poznałam jego smak i….ciągle jednak w jakiś sposób z poprzednim mieszkaniem mi się kojarzy – ot, taka mała tęsknotka.
Czasami człowiek musi, inaczej się udusi…… u………..
Usiadłam więc sobie na ławce, wystawiając buzię do słonka, ale po chwili otrzymałam już wiadomość od Mai, więc podeszłam w wyznaczone miejsce, by się z nią spotkać.
Chwilkę porozmawiałam z Mają i z jej koleżankami, uczestniczkami odbytej uroczystości, gdy nagle podeszły do nas dwie ankieterki z zapytaniem, czy możemy wziąć udział w anonimowej ankiecie, dotyczącej wyborów prezydenckich w Krakowie.
W ankiecie nie wzięła udziału tylko Maja, jako, że nie jest ona mieszkańcem Krakowa i nie będzie w nim głosowała, ale ja i trzy jeszcze panie zdecydowanie poparłyśmy kandydaturę profesora Jacka Majchrowskiego. Ankieterka zadała mi też pytanie dlaczego nie chcę zagłosować na panią Małgorzatę Wassermann, więc odpowiedziałam jej krótko, dlatego, że ona JEST Z PISU.
A na pytanie o pana Łukasza Gibałę, odpowiedziałam, że po prostu mu nie ufam. No cóż, odpowiedziałam zgodnie z moimi politycznymi przekonaniami i ucieszyłam się, że wszystkie trzy obecne przy mnie panie również podzielały podobne zdanie.
Dostałam jeszcze pytanie, czy znam program profesora Majchrowskiego, ale odpowiedziałam, że nie musiałam czytać jego programu, bo to, co do tej pory dla Krakowa zrobił jest dla mnie najlepsza dla niego rękojmią.
Fakt, jest wiele problemów w Krakowie nierozwiązanych, chociażby kłopoty ze smogiem, ale jest to można rzecz problem ogólnopolski , dotyczący większość większych miast.
Z tego co wiem, w ramach walki ze smogiem wpłynął już  w Krakowie zakaz używania paliw płynnych i drzewnych przy ogrzewaniu, miasto stara się o dotacje dla tych osób, które będą wymieniali piece węglowe na  piece gazowe, czy elektryczne, z tym, że niestety to ogrzewanie jest jednak cholernie drogie, może i z tym problemem w przyszłości sobie jakoś państwo poradzi.
Chociaż jeżeli chodzi o ogrzewanie elektryczne, mam poważne wątpliwości, bo rozliczenia z Tauronem są co najmniej dziwne i mało przejrzyste. A poza tym, dlaczego mam wpłacać do kasy Tauronu jakąś przewidziana przez nich całkiem nie małą  sumę  pieniędzy, którą oni przez pół roku obracają, czerpiąc z tego korzyści. Sprawiedliwiej byłoby tak, jak czyni to przy opłatach gazowych PGNiG, czyli co miesiąc, albo co dwa miesiące płaci się sumę, która jest rzeczywistą opłatą za gaz, a nie jakaś wyimaginowaną przez jakiegoś tam siedzącego za biurkiem urzędnika.
Przy takich półrocznych rozliczeniach można zrobić przy okazji wiele błędów i …wiele machlojek.
Bo chyba każdy, kto czytał rachunek z Tauronu przyzna mi, że trudno w tych rozliczeniach się połapać,  wypisane są  w dodatku małymi cyframi całe tabele jakichś dziwnych  i mało zrozumiałych cyfr.
Ale wracając do Krakowa trzeba przyznać, ze wiele ciekawych inwestycji ostatnio porobiono w Krakowie, inna sprawa, że przy tym niemiłosiernie rozkopując prawie cały Kraków, ale trzeba zacisnąć zęby i poczekać z nadzieja, że będzie pięknie.
No chociażby taki ważny węzeł komunikacyjny pod dawnym motelem Krakiem (teraz jest to Rondo Ofiar Katynia)  jest świetnie rozwiązany, wiem, bo często jeżdżę tamtędy do Modlnicy.
Pamiętam, jak to rondo wyglądało kiedyś, jak było  zawsze bardzo  zapchane, dzisiaj ruch w tym obrębie jest płynny, wyraźnie skrócił się czas przejazdu.
No i wszystkie drogi w tym rejonie, w tym i własnie droga do Modlnicy (tak zwana trasa olkuska) teraz jest bardzo komfortowa, dwupasmowa.
Mogłabym jeszcze wyliczyć wiele innych takich drogowych inwestycji, chociażby Rondo Mogilskie, które też całkowicie zmieniło swoje oblicze, czy Rondo Grzegórzeckie (no tu troszkę z ta płynnością jest gorzej), nowoczesna przebudowa wielu ważnych ulic Krakowa, na przykład ulicy Długiej, czy ulicy  Zwierzynieckiej, no i teraz zabrali się za remont ulicy Królewskiej, co (niestety) odczuwam aktualnie  na swoich barkach.
Powstało wiele wspaniałych budynków ogólnej użyteczności, banków, marketów, czy galerii i innych.
Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o rewitalizacji terenów zielonych, w tym mojego ukochanego parku, który zrobił się teraz taki przyjazny, a w planach są również  remonty innych krakowskich parków.
Pewnie, że większość inwestycji było wykonanych dzięki pomocy unijnych dotacji, ale naprawdę można powiedzieć, ze profesor  Majchrowski naprawdę jest doskonałym gospodarzem (włodarzem) naszego miasta i chciałabym, ale nadal tak pozostało.
Nie wierzę pani Wasserman, bo ona jest z nacji tych kłamców wyborczych, po prostu wykorzystuje swoja dobrą pozycję (po tatusiu) w Pisie i tylko dlatego zgłosiła swoja kandydaturę, nie wierzę, żeby cokolwiek chciała dla Krakowa specjalnego zrobić.

No a potem było już normalnie, wróciłam do domu, bo co prawda miałam taka pokusę usiąść sobie na ławeczce na tym skwerku z rabatką, ale tam akurat wszystkie ławki były pomalowane. Nie chciałam ryzykować, chociaż kilku chłopców na takiej oznakowanej świeżo malowane usiadło, podobno nie była już ł mokra, ale kto wie, czy gdy z tej ławki wstali nie mieli  jednak pupy w paski.
A popołudniu, jak to popołudniu, seriale, najpierw bardzo odległe czasowo odcinki „Na dobre i na złe” i potem  „Klan” 
Ciekawostka dla mnie są tamte stare odcinki tego mojego ulubionego serialu, teraz powtarzają odcinki z 2003 roku, czyli sprzed 15 lat. Wielu wspaniałych aktorów, którzy wtedy występowali niestety już w serialu nie ma, na przykład Zosi, Jakuba, Brunona. Oczywiście nie można zapomnieć o wspaniałej Darii Trafankowskiej, która odgrywała rolę siostry przełożonej szpitala. Niestety aktorka zmarła rok później, w 2004 roku, wielka szkoda, to była taka bardzo ciepła kobieta.
Niestety są to odcinki nie dostępne ani na VOD-zie, ani na żadnym innym filmowym portalu, można tylko i wyłącznie oglądnąć go na TVP seriale.

A potem przyszedł długi wieczór, bo oczywiście już po godzinie 18 zaczęło się już  robić ciemno, a przed godziną 19 -stą zapadła ciemność.
No to co było robić? Zasiadłam przed komputerem. 
Przeglądnęłam sobie Facebook, sprawdziłam sobie mój blog i…….
….. oczywiście poczytałam sobie ciekawostki polityczne o naszym pełniącym obowiązki prezydenta Adrianie, który wbrew konstytucji, ale zgodnie z pisim prawem, powołał nowych sędziów, mimo, że SN zawiesił ten proces aż do czasu odpowiedzi TSUE,
Ale co tam, jedno złamanie prawa więcej, jedno mniej, i tak będzie kiedyś za to wszystko odpowiadał. Ma to jak w Banku, tylko prawdziwym, nie tym Morawieckiego.
Wszystko w swoim czasie.

A dzisiaj zapowiadają w Krakowie całkiem wysoką, szczególnie, jak na tę porę roku temperaturę, około 25 stopni C, czyli taką, jak drzewiej w Polsce w lecie bywało, gdy nas jeszcze wtedy latem tropiki nie zaczęły dręczyć.
Ale nie narzekam, przynajmniej wciąż jeszcze mogę na ogrzewaniu przecież zaoszczędzić, bo wciąż mam piece wyłączone, chociaż w nocy temperatura zdarza  się  osiągnąć wartość  poniżej 10 stopni.
Ale od czego mam elektryczny kocyk?
Oczywiście pod nim nie śpię, tylko troszkę ogrzewam nim pościel, ale też nie za często (w ramach akcji Oszczędzanie) go używam.
Zresztą w ramach oszczędności pralkę też włączam dopiero po 22, gdy jest tańszy prąd. Na szczęście odgłos pracującej pralki nikomu nie przeszkadza, a ja sobie i tak zamykam wtedy drzwi od kuchni, gdzie stoi pralka i od pokoju, żeby nie słyszeć jej warkotu.

Nie wiem, dlaczego ubzdurałam sobie, że Krikso jest mężczyzną, pewnie dlatego, że ostatnia litera „o” zdradza  raczej rodzaj męski.
Nic bardziej ułudnego, miło mi zatem, ze mam nową Koleżankę, którą serdecznie pozdrawiam.

I jeszcze coś na koniec na wesoło: śniło mi się tej nocy, że Kaczyński wydał zarządzenie, które zabraniało palenia papierosów na zewnątrz, a także zakaz picia czarnej kawy.
Okropnie byłam tym zbulwersowana, chyba nawet więcej tym zakazem picia kawy, więc gdy się rano obudziłam, głośno westchnęłam: jakie to szczęście, że to był tylko sen i….poszłam spokojnie zrobić sobie  poranną kawusię i oczywiście zapaliłam papieroska 🙂

I jeszcze jedna wesoła ciekawostka: wczoraj miałam na telefonie wiadomość o nieodebranej rozmowie video od Magdy. Zatelefonowałam do niej, pytając, co też ciekawego chciała mi pokazać i okazało się, że to nie ona, a Abra ze mną się połączyła, naciskając klawisz video.
Zdolna sunia, nieprawdaż?

Dosyć tego plotkowania na dzisiaj, życzę Solenizantce Eli raz jeszcze wszelakiej pomyślności z okazji jej Urodzin, a wszystkim naprawdę tak słonecznego i ciepłego czwartku, jaki na dzisiaj zapowiadają.
 

 

 A dzisiaj jest przecież środa !!!!

 

 

 

 

 A jeżeli środa, to oczywiście jest róża, Ula i ja.
Uleczko ! pogoda znów nam sprzyja, mamy taką piękną jesień za oknem, ale dla Ciebie u mnie w blogu wciąż jest radosna wiosna.
Wiem, jak bardzo lubisz słoneczko i dlatego taką słoneczną różę dzisiaj dla Ciebie wynalazłam.
Miałaś rację, zawsze specjalnie dla Ciebie szukam na ten środowy nasz dzień czegoś specjalnego, aby Cię ucieszyć, abyś mogła się uśmiechnąć.
Uśmiechnij się więc dzisiaj od ucha do ucha, nie tylko do mnie, ale do całego radosnego świata, a ja posyłam Ci z Krakowa specjalne wiosenno – jesienne całuski i pozdrowienia, czyli  prawię Ci dzisiaj co środowe dusery, jak to mawia zawsze V. I.P.
Ale może on to mówi tylko z zazdrości?????? kto wie……

 

 

 

 

 

Nie wiem, czy te kaczuszki na moim zdjęciu widać, ale musicie mi uwierzyć, jeszcze wczoraj wesoło się pluskały w spienionej fontanną wodzie parkowego stawu.
Wczoraj był rzeczywiście piękny dzień.
Nie wiem, czy zadziałała moja Abra Kadabra, czy jakieś inne czary, ale calutki czas było słonecznie, wiec mogłam śmiało nowa fryzurkę sobie u pani Krysi zamówić. 
No i oczywiście leczniczy pedicure u pani Eli.Trochę mi smutno, bo tylko jeszcze raz pójdę do tego zakładu, pewnie na początku grudnia, a od nowego roku już Zakład Fryzjerski na ulicy Jagiellońskiej w Krakowie przestanie istnieć.
Wielka szkoda, bo już przyzwyczaiłam się i do pani Eli i do pani Krysi i gdzie ja je będę potem szukała.??
Z panią Elą to prosta sprawa, bo mam z nią kontakt telefoniczny i zawsze się odnajdziemy. To dla mnie bardzo ważne, bo tylko do niej mam zaufanie i tylko jej mogę dać w opiekę moje obolałe nóżki.
Pani Ela zna wszystkie moje fobie i dziwactwa, które u mnie przy pedicurze „wychodzą na wierzch” i wcale się nimi nie przejmuje, robi swoje.
Czasami rzeczywiście mnie bardzo boli jakieś tam wycinanie, czasami „fikam” tak na zapas, ale naprawdę pani Ela ma do mnie niesamowitą cierpliwość, aż ją podziwiam, bo ja takiego klienta dawno odesłałabym do diabła, (albo nawet do kilku diabłów).
Powstały co prawda  ostatnio specjalne zakłady podologiczne, które zajmują się własnie chorymi stopami, nawet kiedyś się zastanawiałam, czy nie skorzystać z któregoś, ale stwierdziłam, że nie będę eksperymentować, skoro ja ufam tylko pani Eli i to od wielu, wielu lat.
A wczoraj byłam bardzo grzeczna, ani razy nie „fiknęłam”, aż sama się sobie dziwowałam. Widać mniej niż zwykle mnie bolało wycinanie.
Mam opracowaną nawet taka metodę, że gdy pani Ela wycina mi jakiś bardziej bolący odcisk, wbijam sobie  mocno w nogi  moje pazury, dzieląc wtedy ból na dwa, naprawdę działa
Polecam wypróbować to śmiało wtedy, gdy się idzie do dentysty i na przykład borowanie zęba, czy nie daj Panie Boże jego wyrywanie trochę boli.
Wtedy wbijamy pazurki do nogi, ręki (tylko nie pana dentysty!!!) i już jest pewna ulga.
Większy problem będzie z panią Krysią, bo jak się zorientowałam, ona w ogóle przestanie już gdziekolwiek pracować, idzie na emeryturę.
Też bardzo żałuję, bo pani Krysia zawsze wiedziała jaki kolor i jaką fryzurkę najlepiej lubię.
Będę musiała sobie poszukać kogoś innego…..  niby nie aż taki problem, ale znów będę musiała do kogoś innego się przyzwyczajać, a człowiek nieco wcześniej urodzony  ma z tym nieco większe kłopoty, cóż przyzwyczajenie to cecha ludzi starszych.
Zastanawiałam się nawet kiedyś, czy to nie pewien rodzaj specyficznego wtórnego autyzmu, wszystko musi leżeć na tym samym miejscu, wszystko odbywa się według pewnego rytuału……
Ale może nie będzie to aż tak bardzo trudne zadanie????

No, ale wracam myślami do wczorajszego dnia.
W Krakowie tłumy po ulicach przechodzą,jest jeszcze sporo turystów, wciąż słychać obcojęzyczne rozmowy, pełne sklepy, kawiarnie, restauracje.
Usiadłam chwilkę na Plantach i poobserwowałam sobie tych wesołych przechodniów, jakoś wczoraj raczej się nie spieszyli.
Miałam wczoraj okazje wypróbować (przynajmniej w jednym kierunku) nową, zastępczą linie autobusową nr 174, która jeździ od Teatru Bagatela, aż do Bronowic Nowych, w zamian tramwajów, które są unieruchomione z powodu remontu ulicy Królewskiej.
Armagedon prawdziwy z tym remontem, bo to wielka część Krakowa pozamykali i są w związku z tym objazdy.
I co gorsze, ten remont będzie trwał przynajmniej 10 miesięcy, jak znam życie pewnie przedłuży się do roku.
Czyli najgorszy czas jesienno – zimowy będzie trochę utrudniony w dojazdach,
Ale trzeba przyznać, że przynajmniej MPK stanęło na wysokości zadania i zastępczy autobus jeździ jeden za drugim, dosłownie, akurat gdy podchodziłam pod przystanek pod Bagatelą odjeżdżał jeden autobus tej linii, za nim podjechały już dwa następne.
W każdym bądź razie, wracając do domu wysiadłam dokładnie na tym samym przystanku, na którym bym wysiadła jadąc tramwajem.
Gorzej jest w stronę przeciwną, jeszcze nie wyczaiłam, gdzie jest ten dodatkowy przystanek (jechałam w stronę miasta autem),  wiem, że na ulicy równoległej do ulicy Królewskiej, czyli na Kazimierza wielkiego, tylko jeszcze nie wiem na jakiej  jej wysokości.
Właściwie to nie powinnam tak  w ogóle narzekać, bo mieszkam akurat w miejscu na samym początku remontowanej ulicy, blisko Alej, przez które jeździ przecież sporo autobusów. Kłopot tylko będzie wtedy, gdy będę chciała jechać w stronę miasta, lub  gdzieś nieco dalej tramwajem, będę zmuszona wtedy się przesiadać.

Ale po co mam martwić się na zapas?
Ale Ci, co mieszkają w Bronowicach rzeczywiście kłopot z dojazdami mają, nie zazdroszczę im, bo nie ma czego.
Cały rok  remont………

Co dalej? Jak już wspominałam pogoda była tak śliczna, że musiałam sobie odwiedzić mój ukochany Park i oczywiście bardzo ucieszył mnie fakt, że kaczuszki jeszcze wciąż tam pływają i co ważne jeszcze, to całkiem dobrze się mają.
Fontanna pięknie jeszcze pieniła wodę w stawie,, słonko igrało z kropelkami płynącej wody, jednym słowem cudownie.
Czasami można było przysiąść nawet na ławce, tylko w cieniu bywało już nieco być chłodnawo.
Zresztą tych dostępnych ławek za wiele nie było, bo  akurat panowie z obsługi zabrali się za malowanie ławek i prawie co druga była otoczona specjalnymi taśmami i napisami Uwaga, świeżo malowane.
Trochę mnie to zdziwiło, bo przecież minęły ledwie 4 miesiące od oddania parku do użytku, wtedy też ławki były odnawiane, ale…..Widać, że jednak Park Krakowski jest oczkiem w głowie Krakowskiego Magistratu.
I bardzo dobrze, całkiem mi się to podoba, nawet, jeżeli przez kilka dni nie będę miała gdzie w parku usiąść. Nic to, ale za to pięknie będzie…….

Ale się dzisiaj rozpisałam, pewnie znów Koledze ( Koleżance?) o pseudonimie  Krikso  dzisiejszy wpis będzie się podobał. bo znów jest niepolityczny 🙂
Czasami trzeba  być przecież elastycznym, nieprawdaż?????
Bo jak wczoraj pięknie w komentarzu Krikso napisał: 

 „Życie jest jak książka – miła, ciepła, poczciwa w swej codzienności”

I to jest własnie cała prawda o życiu i cała prawda o moim blogu, tak prosto, ale tak pięknie w tym zdaniu ujęta.

Pozdrawiam też serdecznie Anię z Polskie Ogłoszenia.pl, jest mi miło, że podoba się Jej mój skromny blog, który (podobno) miło się nawet czyta.
Nie, nie jestem wcale łasa na pochwały, jest mi po prostu miło, że ktoś dobrze w moim blogu się czuje.

MIŁEJ ŚRODY 

 

 

I to bardzo optymistycznie brzmi, bo jaki poniedziałek, taki i cały tydzień.
A masę spraw sobie wczoraj przed pracą pozałatwiałam.
Oczywiście, że tylko temu, że Olcia woziła mnie wczoraj swoim autem po Krakowie.
A muszę przyznać, prawo jazdy ma  co prawda od  2 lat, ale jeździ całkiem fajnie, przynajmniej bezpiecznie. Wcale nie boję się wsiadać z nią do samochodu.

Najpierw zrobiłyśmy mały napad na bank, spokojnie, nie ogołociłyśmy go do cna, trochę jeszcze zostało w nim kasy.
Potem pojechałyśmy do Futura Park, gdzie Olka załatwiała swoje sprawy, a ja rzuciłam się do sklepu z obuwiem CCC. Oj spory tam był wybór, ale ja szukałam konkretnie jednego rodzaju obuwia – już zimowego. Co prawda w zeszłym roku kupiłam sobie na Kleparzu botki, które wydawały mi się wtedy całkiem  wygodne, ale….jakoś na dłuższe spacery w nich raczej nie ma się co wybierać. Przy dłuższym chodzeniu robią się twarde, sztywne, niewygodne.
To nie są wcale  moje chimery, kto czyta mój blog wie, że mam spore kłopoty z chodzeniem i niestety nie wszystko obuwie, a raczej prawdę powiedziawszy, większość butów  mnie nie zadowolą. Ja muszę mieć buty naprawdę  wygodne, miękkie z elastyczna podeszwą.
Toteż chwilę się porozglądałam ( miałam nie wiele czasu, tylko tyle, ile Olka w swoim dziale coś załatwiała) i znalazłam całkiem przyzwoite botki typu EMU firmy Lasocki. ( zdjęcie powyżej) Mam nadzieję, że dobrze mi się w nich będzie chodziło, poprzednie buty tego samego typu były dla mnie super wygodne. Do tego dokupiłam jeszcze sobie wkładki i impregnat do butów i….dwie stówki poszło z mojej kieszeni w świat, a raczej do kasy sklepu.
Ale co robić, jakoś w zimie chodzić przecież muszę!!!
Po drodze do pracy wstąpiłyśmy jeszcze kupić bilet miesięczny MPK. Fajna sprawa, ponieważ jestem stałym mieszkańcem Krakowa, mam w związku z tym  zniżkę na bilety i za trzymiesięczną kartę (oczywiście ze zniżką dla seniorów) zapłaciłam tylko 105 zł, a nie jak dawniej 132 zł, zawsze jakiś grosz przyoszczędziłam.
No tak, teraz trzeba bardzo uważać ile i na co się wydaje.
Tylko żebym zmądrzała jeszcze na tyle, żebym niepotrzebnie pieniądze na te papierosy nie wydawała……….
Ale duch ochoczy, ale ciało takie mdłe……
Dobrze mówi mój jeden kolega: kobiety po prostu nie maja silnej woli.
Ale to nie do końca jest prawda, bo wczoraj na przykład kusiło mnie bardzo ptasie mleczko, które leżało sobie u nas w przychodni w rejestracji, wystarczyło tylko wysunąć dłoń i…….. się poczęstować. Ale twardo powiedziałam sobie NIE, nie będę się tuczyła, podobnie jak powiedziałam też kilka dni temu nie koleżance, która mnie mamiła ciastkiem przyniesionym przez jakiegoś pacjenta.
Wtedy też nie uległam pokusie, więc może nie do końca jest aż tak źle z moja wolną wolą??? Może to jednak wina tych nieszczęsnych papierosów????
Bo to prawda: dwie minuty radości w gębie, a potem 2 cm więcej w biodrach, 2 kg więcej wagi i….nie wiadomo ile godzin wyrzutów sumienia, po co właściwie zjadłam to ciastko, czy tę czekoladkę, no po co?????

A potem było już normalnie, praca, powrót do domu i…zaraz zrobiło się już ciemno, ledwie zdążyłam tylko podgrzać  sobie obiad i go zjeść, a już herbatę poobiednią musiałam przy zapalonym świetle pić. Dla mnie strasznie jest przygnębiająca ta wcześnie zapadająca ciemność, ale przynajmniej na jakieś pół roku trzeba do niej się przyzwyczaić. A będzie jeszcze gorzej, jeszcze o wiele wcześniej zmrok i noc będą zapadały. 
Nadeszła teraz pora ciemności bowiem…….
A spało mi się tej nocy wyjątkowo smacznie, może dlatego, że nie miałam za głową piecyka włączonego, nie, nie było mi zimno, bo na chwilkę przed wejściem do łóżka rozgrzałam sobie kocykiem elektrycznym pościel (potem kocyk już usunęłam) i wskoczyłam do trochę nagrzanego, ale nie gorącego  łózia , tak wiec nawet całego odcinka serialu Rodzina Zastępcza nie oglądnęłam, zaraz sobie zasnęłam.
A po nocy wstał dzień, co prawda rano nieco pochmurny, ale wcale nie zimny, wiem, bo paliłam porannego papierosa (a jednak!) przy otwartym balkonie, a teraz nawet i słonko ładnie nam świeci.
I bardzo dobrze, bo na dzisiaj jestem umówiona na pod strzyżyny do pani Krysi (jakoś przecież na tej Komisji Wyborczej muszę do ludzi być podobna), no i oczywiście muszę zrobić sobie u pani Eli leczniczy pedicure, bez niego trudno mi się chodzi, a raz na półtora miesiąca, albo co najmniej raz na dwa miesiące jestem do tego przymuszona by to zrobić, inaczej jest klapa z moim chodzeniem, inaczej czuję te stopy, jakbym po palących drewnach chodziła.

No to tyle z planów na dzisiejszy dzionek. Mam nadzieję, że pogoda mi ich nie pokrzyżuje, bo coś ostatnio odzwyczaiłam się od chodzenia z parasolką w ręku.

Życzą przyjemnego i słonecznego wtorku i do….jutra, może znów coś w moim blogu będzie związanego z polityką, a może nie?……

P.S. Pozdrawiam Skitusia 🙂

 

 

Wspomnienia, to powrót do minionych  chwil

do miłych godzin pełnych jeszcze kwiatów

gdy słonko na niebie jeszcze pięknie lśni,

choć nie rozbrzmiewa już wesoły świergot ptaków.

To jesień już na pola nam przybyła

i babim latem mami nasze oczy, 

żółtymi liśćmi trawniki pokryła

lecz czasem ciepłem swoim nas zaskoczy.

Trwaj chwilo nasza kolorem barwiona, 

 my wiemy, lato już teraz nie powróci,

z nadzieją wtulamy się więc w twoje ramiona,

jesienną balladę wiatr w oddali nuci.        E.W.-7.10.2018r

Już dwa dni minęły od tej pięknie spędzonej w Modlnicy soboty, jakaś melancholia mnie naszła i przynajmniej te piękne kwiaty z Magdzinej rabatki musiałam sobie dzisiaj tu zamieścić.
Może niepotrzebnie tak się martwię, bo prognoza na najbliższy tydzień, a nawet i troszkę dłużej jest całkiem pomyślna, temperatura ma oscylować około 20 stopni (przynajmniej w Małopolsce), a i słonko ma również jeszcze poświecić.
Jak to dobrze, że mam ten piękny park koło siebie, zawsze godzinkę dziennie znajdę, by tam posiedzieć i chwilkę się do słoneczka pogrzać.
W każdym bądź razie na ten moment wyłączyłam moje domowe ogrzewanie, bo temperatura w mieszkaniu utrzymuje się na całkiem przyzwoitym poziomie, a ostatnie dwie noce przy grzejnikach włączanych na minimalną temperaturę  były takie gorące, że nie mogłam spokojnie spać, kilka razy podczas nocy budziłam się zlana potem, zupełnie jakbym w jakimś tropiku była.
No cóż, znów troszkę zaoszczędzę na moich wydatkach za prąd, które są przecież dosyć spore, ale skoro się tak da?, grzechem byłoby tego nie wykorzystać.
Ponownie włączę sobie ogrzewanie, gdy temperatura spadnie poniżej 10 stopni, a kilka groszy w kieszeni pozostanie 🙂

Obudziłam się dzisiaj rano i….niezbyt optymistyczna pogoda za oknem jak na razie panuje, mglisto, niezbyt ciepło. Czyżby prognostycy znowu coś pomylili?
No cóż, nie może wiecznie wiosna trwać, trzeba dostosowywać się do bieżącej sytuacji, która nie zawsze nam się podoba.
Szczególnie, że ta rzeczywistość nie tylko w pogodzie skrzeczy

Niestety, nie tylko, kampania wyborcza, szczególnie tej jednej frakcji, robi się co raz bardziej brutalna, co raz bardziej brudna, pełna pomówień i kłamstw.
Czego się nie robi, by sobie fotelik miękki zapewnić? Nawet czarne na białe można przemalować.
A ponieważ teraz sporo pisich brudów na wierzch wypływa, Zjednoczona Prawica  z wściekłości  wręcz zatraca się w następnych swoich nieczystych posunięciach, byle tylko zamazać to, co dla nich nie jest wygodne.
A najlepszym na to sposobem jest oczywiście propaganda, więc ta wylewa się  strumieniami i na wiecach wyborczych i na niektórych forach, w wywiadach z prawicowymi prominentami, no i oczywiście w prawicowych mediach, nie pomijając oczywiście rządowej szczekaczki TVP. 
Chociaż popularność tej ostatniej wyraźnie spada na łeb na szyję, ludzie jednak nie lubią, gdy się z nich osłów na siłę robi.

Ale kiedyś wiosna nastąpi, słonko zaświeci i na niebie i w polityce i wtedy będzie tak wspaniale…….

Można sobie przecież pomarzyć, nieprawdaż????

No to przynajmniej  pomarzmy sobie o przyjemnym tygodniu, który jest własnie przed nami, wierzmy, że jednak prognoza tej cudnej jesieni się spełni i bądźmy pełni słonecznego  optymizmu przez te wszystkie następne jesienne dni.


 Coś w tym jednak musi być.

Czy pamiętacie, jak podczas padającego deszczu często kręcę paluszkiem młynek w powietrzu i wymawiam tajemne słowa  ABRA – KADABRA???

No i wyczarowałam………

W domu Magdy i Jacka zamieszkała ABRA, wspaniała sunia, rasy posokowiec bawarski.
To imię zostało jej przypisane metrykowo  i chociaż pierwotnie Jacek wymyślił, że sunia, która będzie u ich w domu będzie miała na imię Bomba, ale jednak zadecydowali, że  to imię, wypowiadane gdzieś w przestrzeni, może  spowodować pewne zamieszania, więc pozostali przy imieniu zapisanym w jej metryce, czyli –  ABRA.
No bo wyobraźcie sobie, że ktoś z domowników weźmie sunię na spacer i nagle ta gdzieś się zawieruszy, wtedy będą ją wołać Bomba, Bomba i…….. mogą wzniecić pewne zaniepokojenie pośród przechodniów, którzy mogą zrozumieć, że ktoś gdzieś bombę pozostawił, może powstać panika, rumor, po co do takiej sytuacji doprowadzać?
Pamiętam bardzo podobną sytuację, gdy szłam na spacer z moją bokserką  Tiną i z jej córką, która miała imię Szelma. Szelma była  jeszcze wtedy niedużym szczeniaczkiem, wiec gdzieś tam zawieruszyła się w parku  pośród wysokiej trawy, więc zaczęłam ja wołać Szelma, Szelma, Wszyscy przechodzący obok zainteresowali się oczywiście kogo ja wywołuję i gdy zobaczyli wychodzącą z łąki małą bokserkę, zaczęli się śmiać. Nie wiem, jakiej oni szelmy się spodziewali co prawda, ale samo imię szczeniaka wzbudziła sensację.
Kiedyś, gdy byłam na wystawie z Tiną i z Szelmą, podszedł do mnie jeden z reporterów i spytał, skąd takie imię dla suni wymyśliłam, bez wahania odpowiedziałam: proszę na nią popatrzeć, ona po prostu jest taka szelmą, pełno jej wszędzie i do tego ma taki łobuzerski wisus.
Szelma nie długo była z nami, w wieku półtora roku wyjechała ze swoim panem, a moim kolegą, do Kanady i tam już do końca pozostała, zawsze bardzo mi jej brakowało. Taka fajna była……

No ale miałam przecież pisać o Abrze.
Jaka ona jest? Bardzo wesoła, nastawiona na zabawę sunia, a jej wspaniałe, prawie, że pluszowe uszy zupełnie mnie zachwyciły.
Bardzo ciekawa jestem, czy kiedyś w przyszłości zrobi kynologiczna karierę, czego oczywiście jej życzę z całego serca.
Prócz Abry w domu u Magdy i u Jacka jest jeszcze niezbyt wielki, ale za to bardzo waleczny  piesek Czako i jest też  kicia.
Jak pisałam, Czako jest bardo dobrym stróżem domu i biada komuś, kto sam przekroczy bramę wejściową, może zostać zaatakowany i ugryziony w nogę. Nawet ja, mimo, że Czekuś doskonale mnie zna i lubi,obawiam się go troszkę i przy wejściu do domu, zawsze wielokrotnie powtarzam jego imię, żeby po głosie mnie rozpoznał, żeby wiedział, że to ja, a nie  nikt obcy nie naruszył spokoju tego domu.

Czakusiowi oczywiście nie spodobało się, że ktoś nowy, jakiś inny pies, zamieszkał z nimi i przez pierwszych parę dni bardzo brzydko na nią warczał, jakby chciał jej pokazać: uważaj mała, ja tu rządzę, a ty jesteś tylko małą sunią – przybłędą  i masz się mnie słuchać.
Na szczęście Czako ma bardzo dobry charakter i bardzo szybko pogodził się z obecnością drugiego pieska w domu.
Właśnie wczoraj byłam świadkiem świetnej zabawy Abry i Czeka, te wspólne pod gryzki, wspólne harce, czasami wpadały na siebie z impetem, aby po chwili znów paść sobie w psie objęcia.
Tylko kiciuś chodzi gdzieś z boku, jeszcze do końca widać nie przekonał się do nowego mieszkańca, ale już przynajmniej przed nią nie ucieka, tak, jak to działo się na początku. Też na pewno się do Abry przekona, bo z Czakiem potrafi kicia świetnie się bawić.

Wczoraj był wprost cudowny, słoneczny i niezwykle ciepły dzień.
Całe popołudnie przesiedziałam oczywiście na ulubionym tarasiku, ba, nawet jakieś pół godziny zdrzemnęłam się na kanapie stojącej na tarasie.
Było pięknie, kolorowo, jeszcze sporo pięknych kwiatków na grządkach Magdy rośnie.
Żałowałam tylko, że słonko tak wcześnie zaczęło zachodzić, już po godzinie 17 zaczęło schodzić coraz niżej i niżej, aż wreszcie zniknęło i prawie zaraz potem trzeba było zapalić już lampki na tarasie, bo zapadł zmrok, a potem już zrobiło się całkiem ciemno

Ponieważ u Magdy trwa w tej chwili mały remont, nastąpiły pewne noclegowe kłopoty, więc tym razem nie mogłam pozostać jeszcze dłużej, do następnego dnia i około 20 Magda odwiozła mnie do domu.
Trochę szkoda, ale i tak jestem bardzo zadowolona z wczorajszego dnia, nawdychałam się mnóstwo świeżego powietrza, wolnego od krakowskiego smogu, nabrałam świeżej energii  i co najważniejsze przegoniłam wszystkie wewnętrzne demony. A tego właśnie najbardziej było mi potrzeba.
Powróciłam do domu, a tu cieplutko, milutko. W nocy nawet było zbyt gorąco, aż dwa razy z tego powodu się przebudzałam. Chyba muszę przez te cieplejsze dni na dzień wyłączyć jeden piec, ten w pokoju, bo jest rozgrzany do imentu, a za oknem wcale nie jest zimno, na razie co prawda tylko 13 stopni, ale myślę, że i dzisiaj zajrzy do nas słonko i będzie ciepło, prawie jak wczoraj. Przewidują nawet temperaturę na dzisiaj około 20 stopni.
Prawdziwie złota polska jesień, czyli jak dawniej mawiano Babie lato.
Najwyżej na noc, gdy temperatura już  spada, włączę znów sobie piecyk.

A co to właściwie jest to Babie lato?
To zjawisko, występujące w Europie Środkowej, na ogół w drugiej ołowie września, lub na początku października,  gdy unoszące się w powietrzu w pogodne, jesienne dni, nitki uplecione przez niektóre pająki otaczają spore powierzchnie pól, łąk, roślin łapiąc w nie zagubione i lekko otumanione już jesienią owady.

A nasza polska złota jesień? – to najpiękniejsza część jesieni, gdy co prawda poranki i wieczory są już chłodne, czasami nad ranem występują przymrozki, ale za to w dzień słonce jeszcze dosyć mocno operuje, ale najpiękniejsze są wtedy widoki różnokolorowych liści, gdzie nie gdzie jeszcze wciąż zielonych, ale najczęściej przybierają one już kolory od żółtego, brązowego aż po piękny ciemny kolor czerwieni.
 Te wspaniałe kontrasty drzew najbardziej widoczne są w okolicach górskich. A gdy tak staniesz na szczycie jakiś górskich serpentyn (np w Zawoi) i popatrzysz w dal, przed Tobą rozwija się naprawdę wspaniały kolorowy dywan pięknych jesiennych barw.
I to jest własnie to piękno, które cieszy tak długo, aż wiatr nie pozbiera ostatnich liści z drzew, pozostawiając na nim tylko suche badyle,  na których po pewnym czasie osadza się szron, a potem śnieg.

Jeszcze można sobie pobiegać w sweterku, ewentualnie w lekkiej, przejściowej kurteczce, ale już niedługo…….znów człowiek będzie musiał na siebie wkładać  grube swetry, spodnie, grube kurtki, szaliki, czapki, rękawiczki…….. ech….szkoda gadać.

Ale Polska niestety leży w takiej własnie strefie klimatycznej, że mamy chłodne, ale kolorowe i czasem nawet bardzo pogodne  jesienie i mroźniejsze zimy, ale za to ostatnio przynajmniej lata są wyjątkowo ciepłe, można by powiedzieć nawet, że śródziemnomorskie.

Dzisiaj niedziela, jaki to przyjemny dzień tygodnia, rodzinny, pełen pozytywnych działań i miłych chwil.
Własnie dzisiaj rano, gdy się obudziłam, w pierwszym momencie pomyślałam, że trzeba zbierać się do pracy, ale po chwili sobie uświadomiłam, że to jeszcze nie poniedziałek, jeszcze przede mną dzień wypoczynku.

Takiej własnie kolorowej i bardzo radosnej  niedzieli wszystkim życzę

 

 

A dzisiaj zapowiada się naprawdę wspaniała sobota, cieplutka, słoneczna, bez wiatru.
Taka polska złota jesień dzisiaj do nas zawita.
I bardzo dobrze, trzeba to wykorzystać.
Oczywiście jadę do Modlnicy, żeby na tarasiku  pysznej kawki z ekspresu  się napić i pobawić się z Abrą.
Myślę, że dzisiejszy dzień miło spędzę, zapomnę o wszystkich smutkach i troskach.
Pozostawię je sobie na przyszły tydzień, a może……przeminą w ogóle???
Czasami nie taki diabeł jest straszny, jak go malują, chociaż  tak bywa, że czasem człowieka ciemne myśli najdą.
No to mam nadzieję, że dzisiejsze słonko wszystkie moje rozterki  rozproszy.

I nic więcej już dzisiaj pisać nie będę, czasami też trzeba mieć lekki oddech od polityki, od kłopotów,  trzeba zapomnieć się w naturze i cieszyć życiem.

Życzę przyjemnej soboty.
Cieszmy się każdym słonecznym promieniem, bo niedługo ich nam będzie brakowało.

 

 

Jestem zbulwersowana i wczorajszym i dzisiejszym dniem.
Wczoraj byłam na tym zebraniu i………. wszystko to mało poważnie wygląda.
Zupełny brak przygotowania do wyborów, chociaż wiedzieli o nich już od 2 lat.
Głupi niby  drobiazg niech będzie przykładem:
Każdy członek komisji musi zapoznać się z regulaminem obowiązującym w wyborach, tylko każda komisja dostała tylko 2 egzemplarze na grupę,  więcej podobno Kraków nie stać. Nie rozumiem, nie mogli zrobić ksera z tego regulaminu i dać każdemu z zatrudnionych w wyborach?  Sam musi na własną rękę kombinować, jak  i z czego się tego ma douczyć????
Poznałam wczoraj członków mojej komisji, z którymi będę pracowała 21 października. Pierwotnie miało nas być sześcioro, ale jedna osoba zrezygnowała z pracy w Komisji. Co prawda jest tak zwana lista rezerwowa, zrobiona dla osób, którzy chcą pracować w Komisji, ale……… nie rozumiem dlaczego Komitet Wyborczy nie może ich na wakatowe miejsce powołać. Nie, bp nie i już, koniec dyskusji.

Gdyby w takiej sześcioosobowej komisji zabrakło dwie osoby, wtedy musieliby wtedy  jeszcze dokooptować tę jedną, bo najmniej  5 osób musi pracować w lokalu wyborczym, a skoro już nas jest pięciu, więc nie na żadnej potrzeby dołączać jeszcze jednej osoby, niech ta piątka sama się ze sobą męczy, Kraków na tym najwyżej co zaoszczędzi całe 300 zł, które musiałby wypłacić p temu szóstemu (regulaminowemu!) pracującemu członkowi komisji.
Tylko powiedzcie mi, po jaką cholerę robią  właściwie te listy zapasowe, skoro z nich i tak nikogo powoływać nie mogą????To jest chyba tylko wybitnie polska logika myślenia : praca przeznaczona jest co prawda dla sześciu osób, ale piątka świetnie sobie z tym da radę, a my zaoszczędzimy.
Oczywiście na  zaszczytne miejsca przewodniczącego i wice przewodniczącego się nie wpychałam, bo…musiałabym ganiać na jeszcze inne, szczegółowe szkolenia i to w dodatku one przeprowadzane są nie w Krakowie, a w Nowej Hucie, której nie znam i nie lubię.

W każdym bądź razie, do pracy będę musiała stawić się już w sobotę, aby wraz z pozostałymi kolegami ( a jest ich dwóch) i koleżankami (też dwoma, w tym jest przewodnicząca i wiceprzewodnicząca Komisji) , aby przygotować lokal wyborczy, to znaczy posprawdzać, czy wszystkie potrzebne meble jak stoły, stołku, urna i parawany są na miejscu ( nie można zapominać o godle państwa), potem odbieramy karty do glosowań i pieczątki i dobrze wszystko do szafy trzeba schować, by przypadkiem ktoś nie podgrandził i potem niecnie nie wykorzystał.
Co prawda Lokal Wyborczy otwarty będzie w niedzielę o godz 7 rano, ale  w wyborczą niedzielę już o 6 muszę stawić się do roboty, żeby wszystko uporządkować, udokumentować, popieczętować itd.
Oczywiście następnym nonsensem jest to, że członek komisji nie może glosować w lokalu, w którym pracuje, będę więc musiała opuścić stanowisko na jakieś 2 godziny, aby zagłosować w swoim dawnym lokalu na Smoleńsk, gdzie jestem na stałę zameldowana, ot takie utrudnione ułatwienie  dla człowieka, po co ma być mu za dobrze i za łatwo w życiu????
Niestety bezsens goni bezsens w tej naszej kochanej Polsce, aż strach pomyśleć, ile takich bzdurnych postanowień wypłynie w trakcie przeprowadzanych głosowań.
Ale całe szczęście nie będę musiała siedzieć na jednym miejscu całe bite 15 godzi, wystarczy, że w komisji jest akurat  pięć osób, jedna zawsze może mieć chwilkę przerwy.Tylko…. jaką mam gwarancję, że własnie wtedy gdy mnie nie będzie, do żadnych incydentów i przekrętów nie dojdzie???
Co prawda będą do tego mężowie zaufania, którzy mają pilnować wyborczego porządku, ale……….No cóż, ja nie jestem od pilnowania, tylko od pracy, za to mi zapłacą całe 300 zł.
Ale wcale to całe przygotowywanie do wyborów mi się nie podoba i już.

To nie był wcale koniec stresów na wczorajszy dzień, bowiem dostałam rachunki z prognozowaniem za płacenie za elektrykę na następne pół roku i okazuje się, że będę co miesiąc musiała za to ogrzewanie elektryczne płacić  po…..450 zł miesięcznie.To spora sumy pieniędzy, szczególnie dla emeryta, nie wiem skąd oni takie sumy księżycowe biorą?
Myślałam, że prześpię się spokojnie z tym tematem, ale…… od rana ten otrzymany rachunek mi nie dawał mi spokoju, więc go sobie dokładnie poczytałam i ….wiem, że nic nie wiem. On chyba specjalnie jest tak rozpisany, żeby nikt się nie dopatrzył, że kilka razy za to samo płaci.
No bo tam umieszczone są opłaty za  energię, za jej dystrybucję, za opłatę dystrybucyjną stałą, za opłatę przejściową i za  abonament plus oczywiście 23 procent VAT. Czyli kilka razy ta suma jest obliczana i do siebie doliczana ( z podziałem na  dzienną i nocną, czyli niby tańszą taryfę).
Całkiem niejasna to dla mnie sprawa, jestem bardzo ciekawa, jak wyglądają u kogoś innego opłaty za ciepło, jeżeli ktoś może mi w przybliżeniu napisać, będę bardzo wdzięczną, bo coś mi się wydaje, ze Spółka Państwowa Tauron nieźle nas w balona robi. A skoro to spółka państwowa, to robią co chcą, kto ich sprawdzi????
A poza tym skoro obliczyli mi poprzedni okres na sumę niecałe 1000 zł, to skąd nagle u nich się bierze prognoza, że w następnym sezonie wydam na elektrykę dwa razy tyle , bo tak własnie mnie za prognozowali.
I niech mi żaden Jaruś , Mateuszek,czy inny pisior nie mówi, że tak wspaniale się w Polsce żyje,  że jest taki dobrobyt, jakiego za PO nie było…….powinni dostać te swoje 1400 zł na miesiąc  i spróbować przeżyć  (godnie!!!!!) cały miesiąc, opłacając czynsz, ogrzewanie  lekarstwa, wyżywienie, przejazdy itp.

NIECH TO JASNA CIASNA, WYPROWADZAM SIĘ Z POLSKI, TYLKO GDZIE?????